Even Voorstellen.... Vroeg in mijn jeugd werd al ik geinfecteerd met het "hondenvirus". Als er geen eigen honden waren dan was er wel een logeerhond, die in korte tijd leerde zitten en komen op bevel met een trommeltje vol biskwietjes (die eigenlijk voor bij de thee waren). Gehoorzaamheid was dus wel belangrijk vond ik omdat het de hond zo handzaam maakte dat hij meer vrijheid kon krijgen. Want een hond vond ik moest wel buiten los kunnen om te spelen en te rennen. En in de grote stad waar ik mijn jeugd doorbracht moest dat wel veilig en gekontroleerd gebeuren. Mijn eerste eigen hond, een boxer die ik uit een nest van mijn ouders kreeg, moest ik al op jonge leeftijd herplaatsen vanwege zeer ernstige allergische longproblemen van mijn zoontje van 1 jaar oud. Ik vond het heel erg de hond aan een ander te moeten afstaan. Die hond, Senta genaamd, luisterde, hoewel zij ook nog jong was, al aardig goed. Maar meer als de kommando's voor dagelijks gebruik: zit, kom-hier en liggen kon zij niet. Van een kynologenclub of een hondenschool had ik nog nooit gehoord! Dat is in de loop van de jaren wel veranderd en vele honden(ook windhonden) hebben met mij de gang naar de hondenschool gemaakt. Ik moet wel zeggen dat ik een eigenzinnige bezitter was, een "dwarskip" want "parforce" training die toen nog populair was, heb ik nooit gebruikt! "Doe maar liever een trommeltje met biskwietjes en een blijde prijzende stem",vond ik. Ook toen ik later zelf les gaf op de hondenschool probeerde ik mijn kursisten te laten zien dat een hond blijer en werkgrager wordt met trainen door aanmoediging en beloning. Gelukkig zijn de opvattingen ook in de kynologie bijgesteld, en wordt er nu algemeen positief getraind. Ook ik leerde enige nieuwe technieken bij, ik werk veel met lichaamstaal en inmiddels gebruik ik ook vaak de "clicker" om nieuwe dingen aan te leren. De Windhonden hebben hun intrede gemaakt in de 80er jaren. Het begon met Barsois (vandaar de rusische kennelnaam) die nog altijd mijn warme belangstelling hebben en een grote liefde blijven. Helaas moest ik weer door omstandigheden en ziekte een aantal van mijn honden herplaatsen. Daarna kwam de kleine Italiaan "Vleermuis" die mij weer een goede conditie gaf zodat ik ook die iets grotere Azawakhs aandurfde. Zij waren altijd al in de belangstelling maar ik durfde deze "zeer moeilijke,gekompliceerde" honden niet eerder aan omdat bezitters en fokkers mij dit afraadde als ik naar hun karakter vroeg. Maar met zoveel ervaring met verschillende rassen waaronder verschillende windhonden durfde ik het nu toch aan. Ik begon met een "herplaatsingshond" ;"Beggeda" en raakte op slag verliefd op de azawakh. De fokkers hadden gelijk, ze zijn gecompliceerd en niet voor iedereen geschikt maar zóóóó bijzonder!!!En ik hoop dat de Azawakhs nog lang in mijn leven blijven..... Opleiding en werkzaam geweest o.a. als: Microbiologisch analiste (ri.medische bacteriologie) en paraveterinair dierenartsassistente

Windhonden Gehoorzame Wervelwinden
Poslusjnye Wihri kennelsite